Infobrion Correo Electrónico
Imaxes Imaxes
<Ant | 2  | Seg>
Separador
Víctor F. Freixanes
V√≠ctor Freixanes durante unha entrevista en exclu... [+]
Sons
- Non hai
Info Relacionada
- Non hai
Foros Relacionados
- Non hai

En Brión aínda é posible unha cidade xardín

José Pereira

No seu lugar de traballo e coma sempre amable con quen lle pregunta, Víctor Freixanes escritor, xornalista, profesor e directivo reflexiona sobre a sociedade actual partindo da idea de que a identidade cultural é o que define a cada quen na Sociedade da Información.
¬ŅQue opina do xeito de vida que estamos levando en Galicia, no que cada vez m√°is aparecen modelos de cidades e vilas coma Bri√≥n?
En Galicia non se seguiu o modelo de grande cidade coma pode ser o caso de Par√≠s ou de Barcelona. Non se creou unha cidade √ļnica que constru√≠de un s√≥ discurso urbano. As causas son varias, entre o noso modo de vida, a econom√≠a, ... Os vellos galeguistas falaban da cidade xard√≠n na que os n√ļcleos se complementan entre si (Vigo con Coru√Īa, Santiago con Lugo, ...) Dentro dese modelo, hoxe en d√≠a d√©ronse avances realmente importantes, especialmente nas comunicaci√≥ns, de tal xeito que por exemplo, vivir en Pontevedra, ir a un concerto a Santiago e traballar en Vigo √© cousa de querer facelo ou non. Isto revoluciona e da moitas posibilidades a este modelo, que √© o que ten que ter Galicia inevitablemente. Que por outro lado √© o modelo alem√°n, o norteamericano e o doutros moitos lugares do mundo. Este √© m√°is o modelo Internet, √°xil e de comunicaci√≥ns entre empresas pequenas que o modelo da vella siderurxia, no que hab√≠a que concentrar traballadores, f√°bricas, ... E Galicia deber√≠a aproveitar a experiencia da emigraci√≥n para saber que Galicia pode ser Galicia fora do noso territorio. Na medida que haxa galegos traballando no mundo, estamos a facer Galicia.
Sen embargo, o que é frustrante é ese localismo premoderno que en vez de concentrarnos, nos enfronta. Falo dos "313" parques industriais, "400" palacios da ópera, etc, ...

Este intelectual de 52 anos def√≠nese como da esquerda de Lula e est√° encantado de vivir coa s√ļa familia en Bri√≥n.



¬Ņ√Č Galicia unha luz no Atl√°ntico?

Si que √© unha luz no Atl√°nto. A veces √© unha luz m√°is luminosa, outras veces √© menos. Depende dos momentos hist√≥ricos pero algunha vez a luz de Galicia foi especialmente poderosa. Pensa no que foi o cami√Īo de Santiago hai mil anos. Pero hai que ter claro que hai outras luces ademais da nosa.



¬ŅE que necesitamos para brillar m√°is?

Non debemos esquecer que para ter un sitio no mundo hai que ser algu√©n. Eu defendo a identidade como valor engadido porque sen indentidade dil√ļeste coma un terr√≥n de zucre nun vaso de auga. Dentro da sociedade actual, todos aqueles que te√Īen algo que dicir distinto son os que chaman a atenci√≥n. Agora temos que ser capaces de instalarnos nese marco da globalizaci√≥n aportando o que n√≥s temos propio. Isto non √© algo novo. Pensa no Barroco, ese fen√≥meno europeo que chega a Galicia e asume unha identidade distinta a outros "Barrocos", coma o italiano ou doutras comunidades espa√Īolas. Neste caso, Galicia soubo ser ela mesma.



E neste contexto, ¬Ņcomo nos vai √≥s galegos dos que din que nunca se sabe se suben ou se baixan?

(Risas). Esa indecisión responde a un feito obxectivo que é a indecisión que os galegos temos diante do futuro. Iso é froito dunha inseguridade e conciencia de debilidade pola nosa banda. Visto doutro xeito, o que está na escaleira sempre sabe se quere subir ou baixar.



Pero iso é unha resposta galega

(Risas). Pois si. Pero se n√≥s sabemos se queremos subir ou baixar, tanto nos ten o que pensen os outros. O que temos que ter √© seguridade en n√≥s mesmos, que logo se transforma nunha nova actitude frente √≥ futuro. Non se pode xogar √° defensiva como os que din que imos perder o carri√Īo dos bois, a lareira, .... Ese √© o mellor cami√Īo para desaparecer. Temos que xogar √≥ ataque e apostar polo risco, a√≠nda que √°s veces un non acerta. Penso ademais que a cultura galega ten unhas posibilidades obxectivas para avanzar e saber se realmente queremos subir ou se queremos baixar.



¬ŅQue opina do xeito de vida que estamos levando en Galicia, no que cada vez m√°is aparecen modelos de cidades e vilas coma Bri√≥n?

En Galicia non se seguiu o modelo de grande cidade coma pode ser o caso de Par√≠s ou de Barcelona. Non se creou unha cidade √ļnica que constru√≠de un s√≥ discurso urbano. As causas son varias, entre o noso modo de vida, a econom√≠a, ... Os vellos galeguistas falaban da cidade xard√≠n na que os n√ļcleos se complementan entre si (Vigo con Coru√Īa, Santiago con Lugo, ...) Dentro dese modelo, hoxe en d√≠a d√©ronse avances realmente importantes, especialmente nas comunicaci√≥ns, de tal xeito que por exemplo, vivir en Pontevedra, ir a un concerto a Santiago e traballar en Vigo √© cousa de querer facelo ou non. Isto revoluciona e da moitas posibilidades a este modelo, que √© o que ten que ter Galicia inevitablemente. Que por outro lado √© o modelo alem√°n, o norteamericano e o doutros moitos lugares do mundo. Este √© m√°is o modelo Internet, √°xil e de comunicaci√≥ns entre empresas pequenas que o modelo da vella siderurxia, no que hab√≠a que concentrar traballadores, f√°bricas, ... E Galicia deber√≠a aproveitar a experiencia da emigraci√≥n para saber que Galicia pode ser Galicia fora do noso territorio. Na medida que haxa galegos traballando no mundo, estamos a facer Galicia.
Sen embargo, o que é frustrante é ese localismo premoderno que en vez de concentrarnos, nos enfronta. Falo dos "313" parques industriais, "400" palacios da ópera, etc, ...



Vivir nun sitio coma Bri√≥n, ¬Ņcambia o punto de vista do mundo?

En Bri√≥n, coma noutros sitios, te√Īen que ser conscientes do seu activo: a calidade de vida, o patrimonio hist√≥rico que te√Īen que non foi estragado, que pode ser recuperado e posto en valor, se falamos en termos econ√≥micos.



E en Bri√≥n ¬Ņvan por bo cami√Īo para chegar a isto?

Nun determinado momento, en Brión apostaron por un modelo de organización do territorio moi positivo. A verdade é que moita xente fumos vivir alí buscando esa calidade. Creo que facer da vida en Brión un xardín aínda é posible. Creo que se profundizamos nese aspecto e non nos deixamos levar por outros intereses aparentemente máis atractivos (construcción denscontrolada, especulación, ....) conseguiremos unha cidade cunha calidade de vida incomparable.
Noutros lugares xa √© moito m√°is dif√≠cil. Por exemplo Vigo, no que calquera intento de facer un sistema de infraestructuras razonable choca contra miles de leiras con cadans√ļa casa feita do seu xeito, o que fai todo moi dif√≠cil ou imposible.



Entendo que a s√ļa experiencia persoal e familiar en Bri√≥n √© moi positiva

Efectivamente. Eu sempre viv√≠n en grandes cidades coma Madrid ou Lisboa e co√Īezo moi ben cidades coa Nova York, ... Pero isto √© distinto. Ti pensa que en Madrid moitos tardan unha ou d√ļas horas en chegar da casa √≥ traballo. Eu tardo 20 minutos e vivo rodeado da natureza. C√≥ntoche unha an√©cdota. Nunha viaxe que fixen a Nova York uns profesores de al√≠ estaban emocionados cont√°ndome que ti√Īan unha casa adosada cun pequeno xard√≠n e que "s√≥" tardaban d√ļas horas en chegar a traballar. Cando eu lle describ√≠n a mi√Īa vida en Bri√≥n, quedaron abraiados. Vivir a vinte minutos do traballo, a media hora dun aeroporto internacional e ter a mi√Īa casa coa mi√Īa eira, √© calidade de vida.
√Č m√°is, se me tes que dicir hoxe que te√Īo que volver vivir nunha gran cidade, levar√≠a un disgusto.



¬ŅCre que haber√≠a que mellorar algo con urxencia en Bri√≥n?

Non o sei. Non vivo a pol√≠tica municipal para emitir xuizos tan profundos. O que si sei √© que desde o concello deben estar moi atentos √°s voces que est√°n nacendo en Bri√≥n e para iso hai que ter moito talento pol√≠tico. Xa non √© o mesmo que hai 20 anos. Agora xa non s√≥ son os veci√Īos de sempre sen√≥n que moitos dos que viven al√≠ te√Īen mentalidade urbana e moitas veces son profesionais moi cualificados.
Pero iso non quere dicir que hai que esquecer ós que levan vivindo en Brión toda a vida. E nós mesmos, os que chegamos de novo, debemos ter moitísimo respeto por todos os que alí viven. Ademais diso, estanse a facer cousas moi positivas coma o proceso de comarcalización de Compostela. A colaboración entre todas as vilas é un gran paso para converter á comarca nunha cidade xardín.



Polo tanto, o que non habería que cambiar nunca é esta idea de interculturalidade ...

Si, pero non √© tan distinto o que pasou sempre. Falo das novas aldeas, como Nova Aldea en Ames, Agronovo, ... Son n√ļcleos que deben aspirar a unha armon√≠a arquitect√≥nica e √≥s mellores servicios, igual que a aldea tradicional. Hai que ter claro que a leira xa non est√° √≥ car√≥n da casa. Agora est√° na oficina en Santiago, ou en Madrid ou mesmo no aeroporto, e para xestionar todo isto fai falta talento pol√≠tico e man firme, porque non esquezamos que a todos nos gusta parecernos √≥ mellor.



Imos facer un cambio de tornas desta conversa. ¬ŅA que ducia de galegos haber√≠a que entrevistar hoxe?

¡Ufff! Esa ducia de galegos, que xa daquela era discutible (ano 1976) obedecía ó noso interese de buscar información sobre o galeguismo. Daquela comecei en Otero Pedrayo e rematei en Carlos Casares. Hai un discurso cronolóxico moi marcado polo discurso cultural.
Hoxe eu escribiría unha ducia de galegos distinta. Agora tería que estar o mundo da empresa, da economía, da cultura, da tecnoloxía, .... Sería unha ducia moi diferente. Ademais non chegarían doce, habería moitos máis.



¬ŅE a cales non haber√≠a que entrevistar nunca?

Home. Se cremos que un libro é un modelo no que falan xentes a imitar, claramente non habería que entrevistar a moitos. Pero hai que falar con todos. A sociedade é o conxunto dos cidadáns. Todos somos galegos e a todos hai que escoitar e polo tanto a todos habería que entrevistar.



Serían polo tanto desde que os que berran "Nunca máis" ata os que realmente se sinten "esplendorosos" ...

Eso é a crispación. Creo que o que nos pasou é unha anécdota, moi significativa, pero espero que só fóra unha anecdota que se acabe pronto.











Envíalla
© 2006. Infobrion.com    |
Proxecto elaborado polo grupo de investigación Gis-T en colaboración co grupo Novos Medios da Universidade de Santiago de Compostela.
Patrocinio económico do Ministerio de Ciencia y Tecnología e programa PRODER-II. Proxecto SINDUR Sociedade da Información e Desenvolvemento Urbano-Rexional (SEC-2002/01874)
Coa colaboración de:     |
Unión EuropeaMinisterio de Educación y CienciaMinisterio de Agricultura Pesca y AlimentaciónXunta de GaliciaFondo Galego de Garantía AgrariaAgaderConcello de BrionFundación Germán Sánchez RuipérezUniversidade de Santiago de Compostela