Infobrion Correo Electrónico

InfoBrión visita a Alejandro Moscoso, párroco de Bastavales

GIS-T Idega

En Trazo, lugar de procedencia da s√ļa familia paterna, nac√≠a Alejandro Moscoso no ano 1933. De pais labradores, Alejandro creceu entre Trazo e Busto (Mazaricos), pobo este √ļltimo, no que nacera a s√ļa nai e a onde se trasladou sendo neno por motivos familiares. Al√≠ vivir√° no fogar do seu av√≥ materno, co√Īecido na zona como "A Casa de Sabell", xunto √≥s seus dous irm√°ns.Alejandro recorda a s√ļa infancia coma un per√≠odo tranquilo, no que se veu moi influ√≠do pola relixiosidade dos seus pais.

√ďs dez anos e levado por unha vocaci√≥n inspirada en gran medida polo ambiente familiar, ademais de pola s√ļa amizade co cura da parroquia de Busto, Alejandro ingresa no Seminario Maior de Compostela. Retornando a aquela estapa, o que m√°is destaca o sacerdote √© a disciplina e severidade da instituci√≥n relixiosa. Alejandro a√≠nda recorda detalladamente o estricto horario √≥ que estaban sometidos t√≥dolos estudiantes que al√≠ viv√≠an en r√©xime interno. √Ās seis e media da ma√Ī√° deb√≠an levantarse para realizar trinta minutos de exercicios de meditaci√≥n. Tras estes, todos se reun√≠an na capela para escoita-la misa, √° que lle segu√≠a unha hora de estudio e limpeza de habitaci√≥ns. √Ās nove da ma√Ī√° comezaba a primeira clase, lecci√≥ns que se prolongaban ma√Ī√° e tarde, con intervalos dunha hora entre materias para descansar. Esta rutina s√≥ se romp√≠a durante os tres meses de ver√°n, tempo no que os alumnos se repart√≠an entre a casa e as obligatorias convivencias.

Daquel per√≠odo Alejandro recorda con particular agarimo √≥s seus compa√Īeiros, quen chegaban de moi diferentes lugares de Galicia e con quen compart√≠u moito tempo e algunha que outra trasnada. No Seminario estivo doce anos, cinco de bachiller e sete de estudios superiores, durante os que se centrou en Filosof√≠a e Catecolox√≠a. O Dereito, a Teolox√≠a, ou linguas como lat√≠n e griego, formaban parte do extenso curr√≠culum acad√©mico. Alejandro se recorda a si mesmo coma un mozo pac√≠fico, confiable, pouco competitivo, educado e aberto, algo que lle fixo ga√Īa-la confianza dos seus mestres.

No ano 1960, e tra-la longa preparaci√≥n sacerdotal, o Arcebispado lle asigna o seu primeiro destino como ec√≥nomo, ser√° Senra (Sig√ľeiro), √° que lle seguir√°n parroquias como Marrozos, Cuntis ou Mux√≠a. Lugar, este √ļltimo, do que garda moi bos recordos. E non s√≥ recordos, Alejandro a√≠nda conserva unha barca e d√ļas redes regaladas polos mari√Īeiros da zona, a quen o p√°rroco acompa√Īaba de cando en vez nas s√ļas xornadas de pesca. No ano 1978, e tras pasar por seis parroquias, chegoulle a oportunidade de trasladarse a Bastavales, da man do Arcebispo Suqu√≠a. Naquel tempo, na que Alejandro era sacerdote na zona de Ribasar (Rois), a parroquia de Bastavales adoec√≠a de certos problemas que levaran √≥ anterior p√°rroco a deixa-la feligres√≠a. O Arcebispo veuse obrigado a buscar a un sustituto, polo que pensou en Alejandro. Tras sopesa-las vantaxes e desvantaxes, o sacerdote decidiu aceptar po√Īendo d√ļas condici√≥ns. A primeira delas foi establecer un per√≠odo de proba de sete anos, e a segunda, continuar sendo titular da parroquia de Ribasar. O Arcebispo aceptou, e aqu√≠ contin√ļa Alejandro tras m√°is de 28 √° fronte desta parroquia.

√Ā s√ļa chegada eran m√°is de trescentos sesenta os seus feligreses, n√ļmero que aumentou lixeiramente √≥ longo destes anos, grazas sobre todo, √≥ crecemento do Concello. O p√°rroco di sentirse contento en Bastavales ademais de descubrirse como un bo co√Īecedor da historia, da xeolox√≠a e das lendas da zona. Entre os seus relatos, destacou a presencia dos celtas na comarca, confirmada polos vestixios presentes na propia igrexia ou en Monte Rubial, ademais da referencia √° peculiar procedencia da terra da zona, que segundo os xe√≥logos, foi tra√≠da do mar.

A privilexiada localizaci√≥n da igrexa, dende onde se pode contemplar todo o Val da Amah√≠a ata Santiago, sempre e cando a climatolox√≠a o permite, xunto √° s√ļa particular orientaci√≥n cara o Noreste, fan da bas√≠lica de Bastavales un lugar merecedor da fama que a acompa√Īa. Unha fama que non fixo m√°is que crecer grazas √° obra de Rosal√≠a de Castro, escritora √° que, como non pod√≠a ser doutro xeito, Alejandro se referiu durante a nosa charla. Segundo contan, a natureza d√©bil e enfermiza da cativa Rosal√≠a a conduc√≠a a mi√ļdo de Orto√Īo a Bastavales, onde viv√≠an varios m√©dicos. Nestas viaxes escoitar√≠a as camp√°s da igrexa, son que xa na idade adulta e mentres viv√≠a en Madrid asociar√≠a coa "morri√Īa" e √≥ que lle acabar√≠a adicando un poema no libro "Cantares Gallegos".

Falando sobre as saudades e as viaxes, Alejandro revelounos a s√ļa aficci√≥n a exercer de turista. Arxentina, Italia, Brasil ou Inglaterra foron s√≥ alg√ļns dos destinos escollidos polo p√°rroco, quen aproveita √≥s ver√°ns para explorar diferentes pa√≠ses. "Tes que vivir un pouco" afirma, "Axudas √° mente e ves a realidade da vida". Unha realidade coa que Alejandro non parece estar demasiado contento. Segundo o p√°rroco, os problemas actuais est√°n alonxando pouco a pouco √° xente da igrexa, algo que califica de crises temporais de f√©, xa que acaban pasando cando as persoas maduran. "Hai que sembrar para recoller" asegura, "pero respeto as decisi√≥ns da xente... O respeto √≥s demais √© algo que sempre tiven comigo".

InfoBrión quere agradecerlle a Alejandro Moscoso a xentileza e agarimo que nos amosou durante esta entrevista.

Envíalla
© 2006. Infobrion.com    |
Proxecto elaborado polo grupo de investigación Gis-T en colaboración co grupo Novos Medios da Universidade de Santiago de Compostela.
Patrocinio económico do Ministerio de Ciencia y Tecnología e programa PRODER-II. Proxecto SINDUR Sociedade da Información e Desenvolvemento Urbano-Rexional (SEC-2002/01874)
Coa colaboración de:     |
Unión EuropeaMinisterio de Educación y CienciaMinisterio de Agricultura Pesca y AlimentaciónXunta de GaliciaFondo Galego de Garantía AgrariaAgaderConcello de BrionFundación Germán Sánchez RuipérezUniversidade de Santiago de Compostela