Infobrion Correo Electrónico

Mar铆a Angueira, unha veci帽a de Chave de Ponte con esp铆rito traballador, fala para InfoBri贸n

GIS-T IDEGA

Acompa帽ada pola s煤a filla e os seus netos, Mar铆a Angueira esperaba na s煤a casa a visita de InfoBrion con certo nerviosismo e preocupaci贸n. Unha vez comezada a entrevista minguaron os nervios e Mar铆a relatou para InfoBrion os seus recordos e vivencias. 脫 rematar, ela mesma se sorprendeu de toda a informaci贸n que puido aportar e da facilidade coa que recordou moitas das s煤as vivencias. Mar铆a Angueira naceu na aldea de Chave de Ponte na parroquia de Bastavales, no Concello de Bri贸n, o 11 de novembro de 1928. Esta muller de ollos azuis, mirada doce e de car谩cter afable, recorda con moita lucidez os acontecementos e an茅cdotas m谩is destacadas da s煤a vida. Foi unha nena que medrou sen poder desfrutar do cari帽o e agarimo de seu pai, xa que tivo que emigrar a Cuba cando ela ti帽a tan s贸 dezaoito meses. Non puido regresar a Galicia ata transcorridos dezaseis anos de duro traballo. Pero pese a ausencia de seu pai na s煤a infancia e adolescencia, medrou baixo o agarimo e amor da s煤a nai.

Conta para InfoBrion algunhas das trasnadas que fac铆a xunto cos demais nenos e nenas do lugar cando 铆an 谩 escola da aldea de Sabax谩ns na parroquia de Bastavales. Unha delas era esperar 贸s nenos e nenas das aldeas veci帽as para comezar unha batalla infantil un tanto perigosa 贸 empregar pedras como armamento principal. Outro xeito que ti帽an de pasar o tempo, esta menos perigosa, era o xogo da panda. Consist铆a en po帽erse de cuclillas para que os compa帽eiros brincasen por riba; o que saltaba agach谩base e viceversa. No inverno a s煤a nai cubr铆alle a cabeza cun carapucho para que non se mollase cando 铆a a escola.

Mar铆a dedicou parte da s煤a vida a compaxinar as tarefas da casa coa labores do campo. Xa dende moi nena tivo que axudar a s煤a nai nas labores do campo e o coidado dos animais. Pero a pesar de ter que axudar na casa 谩 s煤a nai, os domingos cando o tempo o permit铆a 铆a a xogar e bailar cos nenos e nenas da aldea a unha eira pr贸xima da s煤a casa. Entre os xogos populares Mar铆a citou a panda e a estornela, este 煤ltimo moi popular por aqueles tempos e 贸 mesmo tempo un tanto perigoso. Cando chegaba o ver谩n e as romar铆as se fac铆a frecuentes, 铆an 谩s aldeas ver o ambiente festivo e bailar e desfrutar cos rapaces e rapazas do lugar.

C贸ntanos Mar铆a que ti帽a un car谩cter moi t铆mido co que lle resultaba moi dif铆cil bailar cos rapaces nas festas. Nunha das ocasi贸ns co帽eceu 贸 que ser铆a o seu futuro marido, Vicente que tam茅n era veci帽o da parroquia de Bastavales. Casaron un 3 de Abril do ano 1954 na igrexa de parroquial de Bastavales e sorriu cando nos contou que uns d铆as antes da voda comezara a chover moi forte co que se enlamaron todos os cami帽os da aldea. Cando sa铆u da casa para a igrexa, enterr谩banselle os zapatos na lama. Logo da cerimonia, foron a xantar t贸dolos convidados 谩 casa de Mar铆a onde iria a vivir con seus pais.
Vicente compaxinaba os traballos de perito agr铆cola coas labores do campo e cando pod铆an, acerc谩banse 贸 cine de Bri贸n a ver algunha das pel铆culas que botaban por ent贸n a铆nda que a Mar铆a non lle gustaba moito ir 贸 cine.

Mar铆a lembra cando xogaban 谩s cartas 谩 luz do candil antes da chegada da enerx铆a el茅ctrica, as铆 como a celebraci贸n das festas na s煤a casa. Para esta ocasi贸n fac铆an a t铆pica comida para os convidados nas que non pod铆an faltar o cocido, os callos e mailo estufado. A esta veci帽a de Chave de Ponte g煤stalle moito coci帽ar e da a co帽ecer para InfoBrion a receita do seu prato favorito, o cocido.

Recorda non moita ledicia a 茅poca das matanzas e en especial a da s煤a casa. Nestes d铆as, celebr谩base outra festa m谩is onde non pod铆an faltar os rox贸ns ou as morcillas doces que tanto gustaban 贸s comensais. Hoxe en d铆a a铆nda se segue conservando a tradici贸n. Lembra tam茅n sendo nena cando acompa帽aba 谩 s煤a nai 贸 mu铆帽o a moer o centeo e mailo millo para facer a broa no forno da s煤a casa. Esta chegaba a conservarse ata quince d铆as despois de cocer co que lles chegaba ata volver de novo 贸 mu铆帽o a moer m谩is centeo e millo.

Xa para rematar a entrevista com茅ntanos que na aldea cando ela era moza viv铆an dezasete veci帽os e na actualidade, pola contrario 谩 inmensa maior铆a das aldeas rurais galegas, son a铆nda m谩is xa que as segundas e terceiras xeraci贸ns optan por quedar a vivir na aldea. Tam茅n incide na cooperaci贸n veci帽al que hab铆a en tempos pasados e que na actualidade bota moito en falta. Lembra a 茅poca da sementeira e da recollida dos froitos cando se xuntaban boa parte dos veci帽os do lugar para se axudar mutuamente. Fai referencia tam茅n 谩 froita que hoxe se estraga e que cando ela era moza se levaba a p茅 en cestos de mimbre sobre a cabeza para vendela nos mercados de Santiago e Padr贸n.

Envíalla
© 2006. Infobrion.com    |
Proxecto elaborado polo grupo de investigación Gis-T en colaboración co grupo Novos Medios da Universidade de Santiago de Compostela.
Patrocinio económico do Ministerio de Ciencia y Tecnología e programa PRODER-II. Proxecto SINDUR Sociedade da Información e Desenvolvemento Urbano-Rexional (SEC-2002/01874)
Coa colaboración de:     |
Unión EuropeaMinisterio de Educación y CienciaMinisterio de Agricultura Pesca y AlimentaciónXunta de GaliciaFondo Galego de Garantía AgrariaAgaderConcello de BrionFundación Germán Sánchez RuipérezUniversidade de Santiago de Compostela